ENDĬGĬ

E
s.

1. Bundan sonraki, daha sonraki. Endĭgĭ sene.
2. zf. Artık, bundan böyle.

“Canıklı kün cazma ĭştĭm, ekşĭgen ayran. / Endĭgĭ menĭm cürüşĭm kün künden viran.” – (Boztorgay).
“Endĭgĭ harmanlar bĭttĭ, egĭnler satıldı degendiy.” – (Necip H. Fazıl -Cawşılık).

3. Şimdi.

Adı şıktı tokuzga, tüşmez endĭgĭ sekĭzge. – Deyiş. Adı çoktı dokuza, düşmez artık sekize.
Rom: 1. adj. Viitor, următor. 2. adv. De acum încolo. 3. adv. Acum.
Yazar: admin