GİBĬ G e. ve zf.Gibi. Var. kibĭ. Eşanl. day, diy.1. e. –e benzer, yakışır. “Menĭm gibĭ taa necĭlerĭ bar.” – (Necip H. Fazıl – Caş Fidanlar). 2. zf. Benzer biçimde; –e yakışır biçimde. “Bo sırada Men-Sulu anasına kaşı közĭmen ‘sen ayt taa’ der gibĭ ĭşaret eter.” – (Necip H. Fazıl – Kırım). Rom: 1. prep. Ca, precum, la fel cu, aşa cum. 2. adv. Precum; cam.
