zf.
(Ar. evvel). Evvel. Var. evvel, ewel.
1. zf. Önce.
“Farızdan ewel farız bar, namazdan ewel awız bar.” – (Boztorgay).
2. s. Geçmiş, önceki. Ewel zaman.
Kün ewelden – Gününden evvel. “Erkez Temĭrcan batır man Ursacıgar batırnıñ da küreşecegĭn kün ewelden er yerde yapıştırılgan ilânlardan eşĭtken eken.” – (Boztorgay).
Rom: 1. adv. Înainte de. 2. adj. Anterior, trecut.
