EVVEL

E
zf.

(Ar. ewwel). Evvel. Var. evel, ewwel, ewel.
1. Önce.

“Bĭz de Kırım balaları, halkımız. / Bek az evvel ayrılganmız. Kırımdan.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
“Boy palto kĭymiy edĭm. / Terekke ĭlmiy edĭm. / Senĭ süymezden ewel / Sewdalık bĭlmiy edĭm.” – (Boztorgay).

2. s. İlk, önceki, geçmiş. Evvel zamanda İlk zamanda, eskiden.

Evvel-Alla – “Önce Allah’ın yardımıyla” anlamında olup, birine bir vaadde bulunurken söylenen söz.
Rom: 1. adv. În primul rând, întâi, mai întâi. 2. adj. De mai înainte, din trecut.
Yazar: admin