f.
Dönmek.
1. Kendi ekseni veya başka bir şeyin etrafında hareket etmek. Eşanl. aylanmak.
2. Geri gelmek, geri gitmek. Eşanl. kaytmak.
3. Yönelmek.
4. Sapmak.
5. mec. (Sözünden, kararından) Caymak, vazgeçmek.
“Cüregĭm dertlĭ, külmez, / Alĭmnĭ kĭmse bĭlmez. / Ne dese de duşmanlar, / Yarem sözĭnden dönmez.” – (Boztorgay).
6. mec. Din. İnançını değiştirmek.
Döne dolaşa – Uzun süre gezerek; en sonunda.
Sözĭnden dönmek – Sözünde durmamak.
Ölmek bar, dönmek yok – Deyim.”Neye mal olursa olsun, bu iş yapılacak” anlamında söz.
Tĭlkĭnĭñ döne dolaşa kelecegĭ yer gene kürkşĭ dükânıdır. – Atas. Tilkinin en sonunda geleceği yer yine kürkçü dükânıdır.
Rom: v. 1. A se învârti, a se roti. 2. A se întoarce. 3. A se îndrepta, a se întoarce înspre… 4. A coti. 5. fig. A se răzgândi. 5. fig. Rel. A se converti.
