is.
(Ar. hareket). Hareket. Var. areket.
1. Bir cismin durumunun ve yerinin değişmesi.
2. Vücudu kıpırdatma, kımıldatma.
3. Davranış.
“Sözlerĭñden cesaret alıp ta bo hareketlerde tabılmaklıgım, canım, bĭr saygızızlık sayılmasın.” – (Necip H. Fazıl – Caş Fidanlar).
4. Yola çıkma.
5. Belirli bir amaca varmak için birbiri ardınca yapılan eylemler.
“Caşlık fikir hareketĭmen ve milli disiplinmen tanışır.” – (Necip H. Fazıl – Kĭyew Konuşması).
Rom: s. 1. Mişcare. 2. Acţiune. 3. Comportare. 4. Pornire, plecare. 5. Operaţiune, activitate.
