is.
(Ar. devam) Devam. Var. dewam.
1. Sürüp gitme, kesilmeme.
2. Bir yere belli bir amaçla, belli zamanlarda gitme.
3. Ek, uzantı.
4. ünl. “İşini kesme, sürdür.” anlamında.
Devam etmek – a) Başlanmış bir işi sürdürmek. “Şantam aldım kolıma, / Devam ettĭm colıma. / Bĭr karadım artıma, / Yarem kalgan talpına.” – (Boztorgay). b) Sürmek, sürekli gitmek. “Hasan zarlarnı atar. Gürültü toktar. Oyun devam eter.” – (Müstecib Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
Rom: s. 1. Continuare. 2. Frecventare, participare. 3. Urmare, adaos, prelungire. 4. interj. Continuă ! Dă-i înainte !
