CEKMEK

C
f.

Koşmak.
1. Hayvanı veya çekici aracı çekeceği vasıtaya bağlamak.

“Şal at cektĭm şanaga, / Cĭbereberdĭm yaylaga. / Menden köp köp selâm ayt / Al yanaklı Leyla’ga.” – (Boztorgay).
“Kodal kodal kodalbaş, / Kodalak araba’a cekken taş.” – (Boztorgay).
“Şaytan mĭndĭm, cĭn cektĭm. derya geştĭm. / Onekĭ şuwal şınım bar, bĭrsĭn şeştĭm.” – (Boztorgay).

2. Taşıma ve ulaşım işlerinde araba kullanmak.

“Okıdıñ mı bĭr yerde, ĭşliysĭn kayda? / Babañ cekken faytondan yoktır fayda.” – (Boztorgay).
“Tüye macar cekkenler. / Toylay cıgıp ketkenler.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
Rom: v. 1. A înhăma, a înjuga. 2. A dispune de animale şi mijloace de tracţiune.
Yazar: admin