f.
Koşmak.
1. Hayvanı veya çekici aracı çekeceği vasıtaya bağlamak.
“Şal at cektĭm şanaga, / Cĭbereberdĭm yaylaga. / Menden köp köp selâm ayt / Al yanaklı Leyla’ga.” – (Boztorgay).
“Kodal kodal kodalbaş, / Kodalak araba’a cekken taş.” – (Boztorgay).
2. Taşıma ve ulaşım işlerinde araba kullanmak.
“Tüye macar cekkenler. / Toylay cıgıp ketkenler.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
Rom: v. 1. A înhăma, a înjuga. 2. A dispune de animale şi mijloace de tracţiune.