is.
(Ar. faide). Fayda, yarar. Var. payda.
“Ayya, ayya, ayyası / Kaşan tiyer faydası ? / Yaz tiy-mese, küz tiyer / Yarlıkasın Mewlâsı.” – (Boztorgay).
“Şıbırşıp ta şıktı cüyrükler, / Eñ aldında Camawlı / Camawlıdan fayda yok / Alayak torı tamalı.” – (Boztorgay).
“Şĭmdĭ bĭzler altı ay caz şalışkanımıznıñ faydasın körecek bolıp cüremĭz.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
Fayda etmemek – Yararlı olmamak.
Faydası bolmak – Faydası olmak.
Faydası tiymek – Faydası dokunmak.
Faydasın körmek – Yararını görmek; yararlanmak.
Rom: s. Folos; utilitate.
