zf.
En2; sıfatların en üstün derecesini gösteren kelime.
“Şıbırşıp ta şıktı cüyrükler, / Eñ aldında Camawlı.” – (Boztorgay).
“Eñ köp hastalık, ölĭm bĭzde. Eñ osal yaşaw bĭzde. Eñ az saygı ve itibar körgen gene bĭzmĭz. Bolarnıñ sebeplerĭ ne ?” – (Müstecib Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
