is.
(Fars. avaz). Avaz.
1. Ses.
“Men bo yakta cılayman, ata curtım oylanıp, / Awazımnı kıtaman oysızlardan saklanıp.” – (A.B.C. ? – Raif Geray Kardaşıma / Emel M.).
2. Kuvvetli, yüksek ses; nara.
Türk Lehç. : Kazan. – avaz ;
Rom: s. 1. Sunet; glas. 2. Strigăt, ţipăt, urlet.
