bağ.
(Ar. hatta). Hattâ, üstelik, ayrıca
“(Sami Bekĭr) her bolır bolmaz şiyge bek şalt tutuşkan bĭr kĭşĭ edĭ. Attá bĭr ay kadar ewel apakayı onı sĭnĭr doktorına kösterdĭ. …”
“… bonday etĭp onlar yalnız cemaatĭmĭzge tuwıl, bütün Türk İslâm dünyasına ve attâ tarihĭn akışına bĭle karşı kelmektedir.” – (Tahsin Cemil – Cañı Seneñĭz Kayırlı Bolsın).
Rom: conj. Chiar, ba chiar, chiar şi, până şi.
