bağ.
(Ar. hatta). Hatta, üstelik, ayrıca, hem de. Var. attá .
“Ama bazıda bĭr gene sarışlana ekenĭn, áttá bĭrkaç kere ĭçĭp, ekĭncĭ günĭ ĭşke kelmegenĭn, dostım bolgan ustadan üyrendĭm.” – (İsmail Ziyaeddin – Rüstem).
Rom: conj. Chiar, chiar şi, până şi, în plus.
