s.
İkinci.
1. Sıralamada birinciden sonra gelen. Ekĭncĭ perde. (Tiyatro oyununda).
“Bĭr terek bar, dört dallı : / Bĭrĭncĭ dal yeşere. / Ekĭncĭ, meywa bere. / Üşüncĭsĭ soldıra, / Dörtĭncĭsı toñdıra. -Sene, ilkbaar, yaz, küz, kış.” – (Boztorgay – Bulmaca).
2. mec. Bir başka; yeni.
3. is. Birinciden sonra gelen kimse, nesne veya kavram.
“Bĭr kere aldanuwda kabaat aldatkannıñ, ekĭncĭde aldangannıñdır.” – Atas.
4. Dilb. İki sayısının sıra sıfatı.
