ATŞI

A
is.

Atçı. Var. atçı.
1. At yetiştiricisi.

Bu han at koşusında nam kazanmak maksadınen özünĭñ kart ve tecribelĭ atçısını at saylamaga cĭbere.” – (C. Bekirov – Köroğlu / Emel D.).

2. At binicisi.
3. Atlı asker.

“Bar sen Bekĭr, arü atçılardan ekĭ yüz kadar kĭşĭ hazĭrle.” – (İsmail Ziyaeddin – Çora Batır).

Türk Lehç.: Kırım. – atçı; Nog. – atşı;

Rom: s. 1. Crescător de cai. 2. Călăreţ. 3. Cavalerist.
Yazar: admin