is.
1. Ölü evinde cenazeden sonra cemaate verilen yemek ve yapılan dua merasimi.
“Alay komşu cıyıldı. / Cemil akay kömĭldĭ. / Ataw berdĭ Cantemĭr, / Bĭr de tana soyıldı.” – (ABC ? – Yetĭm Cantemĭr / Emel M.).
2. Bir insanın hayatta iken yediği son yemek.
“Al endĭ raat bolırsıñ , ataw aşagırı yaramaz apakay.” – (Nedret ve Enver Mahmut – Bozcĭgĭt).
Türk Lehç. : Nog. adawıs – ölü gömüldükten sonra evde yenilen yemek ve okunan dua; Kazak. – atawkere – birinsanın hayatta iken yediği son yemek.
Rom: s. 1. Praznicul de după înmormântare. 2. Ultima masă de care a avut parte cineva înainte de a muri.
