is.
1. Urgan, örülmüş kalınca ip.
“Kayabek uzun arkandan merdĭwen kurup, agacın üstüne mĭnĭp: Han efendĭ, kuş kartayabara; galiba her yıl ekĭ yumurta kozlasa da, bu yıl bĭr kozlagan, diy.” – (A Soysal – Edige Batır / Emel M.).
2. Bir hayvanı kazığa bağlamak için kullanılan ip.
3. Kement; hayvanları yakalamak için kullanılan ucu ilmikli kalın ip.
“Ekĭ tırşaw, bĭr arkan asıñız eger kaşına, / Kızıl meşĭn nazarlık takın atın başına.” – (Edip Efendi – Sefername / Emel M. 8 -1934)
“Cılkıda közüme bakkan kerĭ, torı, küren, borlı, … sınlı bĭr at kördĭm mĭ, kunan, dönen bakmazdım, bĭr arkan atar, tutar, yalınına yapışır, cügen salar, mĭnerdĭm.” – (Çelebi Cihan – Karılgaçlar Duası).
4. mec. Bağ.
“Ya koldaşıp alay halk bĭrbĭrĭmen baylansa / Üzülmegen, kopmagan kawiy bĭr arkan bolır.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
5. mec. Kurtuluş çaresi.
“Alay bonlar da halkımıznıñ sarılacak yegâne arkanın, tek tutup wattırmayacak bĭrden bĭr mayasın teşkil eteceklerdĭr.” – (Necip H. Fazıl – “Sagış”).
Rom: s. 1. Frânghie, funie groasă. 2. Pripon. 3. Arcan, laţ. 4. fig. Legătură. 5. fig. Mijloc de salvare.
