s. ve is.
Var. állegĭm . 1. Kibar, nazik.
“Men bo kopkalarnı, cĭpnĭ kolıma tutmaga namısıma sıydırmam. Men bek allegĭm , bek kibar bĭr kĭşĭmen.” – (Nedret ve Enver Mahmut – Ayuw Kulak Batır).
2. alay. Kibirli, kendini beğenmiş; kendini başkalarından ayrıcalıklı, üstün gören.
Allegĭm bolmak – Kibirlenmek, kasılmak, kurumlanmak, çalım satmak. “Ekĭ başlı üyüm bar, ortası tandır. / Nege allegĭm bolasıñ, Enise şandır. ?” – (Boztorgay).
Rom: adj. şi s. 1. Fin, delicat, rafinat. 2. iron. Înfumurat, încrezut, arogant.
