s.
1. İnce, dar. Var. aş5 .
“Akkelçĭ menĭm çubuknı, / Aç belĭme ĭleyĭm, / Şu körüngen Moskofnı / Börĭ tiygen koydayın / Bölüp bölüp iteyĭm.” – (Radlov’dan Başkurdistanlı Abdülkadir İnan – Çorabatır, Büyük Hocalar Varyantı).
2. (Kılıç, bıçak için) Keskin.
Türk Lehç.: Kırgız. – aç .
Rom: adj. 1. Subţire; strâmt. 2. (Despre săbii şi çuţite) tăios, ascuţit.
