s.
İnce. Var. aç5 .
“Oyalı şepken kĭyĭnĭp, / Sol kolıña kuş tutıp, / Aş belĭñe kılış tagınıp, / Kaznalı Kırım’nı kaldırıp, / … Törem, kayda barasıñ ?” – (Nedret ve Enver Mahmut – Bozcĭgĭt).
Aş bel – İnce bel; (yemek yememiş durumdaki hali).
Aş şek – Anat. İnce barsak.
Türk Lehç.: Nog. – aş; Kırgız. – aç .
Rom: adj. Subţire.
