f.
1. Acele etmek.
“Marüfe: (Kelĭp cerĭne otırayatkanda, abdırap kahvesĭn töger, bĭr peşkĭrmen tögĭlgen kahvenĭ sürtüp) Ogırdır.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Toy, piyes).
“İtler ürmege başladı. Mübin akay abdırap üyden şıktı da itlernĭ tázĭrledĭ.” – (Altay Kerim – Kâniye).
2. Afallamak, şaşırmak, şaşmak
“Kabardin can çekĭşiyatırganda Edige’nĭñ atının kuyruguna yapışa, atın arka ayakları dĭzlerĭne kadar yerge bata. Edige abdıray .” – (Abdullah Soysal – Edige).
3. Telâşa kapılmak, korkmak.
“Örseñ karsañ bolıp, şaşıp abdırasam , cılasam, / İt aşasın menlĭgĭmnĭ, katıp kalıp toktasam.” – (Raşit Özkırım Çorabatır – Curtum ‘Çün).
4. Güç durumda kalmak, darda kalmak, sıkışmak.
“Baştan azĭrlemeseñ, soñradan abdırarsıñ .” – (Mehmet H. Vani – Toy, piyes).
“(Terzĭ 🙂 Kara mında, kumaşnı kün evelden al, soñ, tĭgĭşte abdıramamız .” – (Ekrem Menlibay – Bĭr Yaz Aşkı).
Türk Lehç. : Kırım., Nogay., Kazak. – abdıramaq , -v; Kazan. – abtırau .
Rom: v. 1. A se precipita, a se grăbi, a se pripi. 2. A se mira, a rămâne în nedumerire. 3. A se îngrijora, a se teme. 4. A rămâne într-o situaţie dificilă.
