öz. is.
Tar. 1. Eskiden (16.-17. yüzyılda) İran ve Anadolu’da yaşamış bazı göçebe Türk boylarına verilen ad.
2. Bir tarikat adı ve bu tarikata mensup derviş.
Abdal tekkede, acĭ Mekke’de. – Deyim. Abdal tekkede, hacı Mekke’de.
Abdalnıñ karnı toysa, közĭ colda bolır. – Atas. Abdalın karnı doyunca, gözü yolda olur. (Kimi dervişler gezici vaizlik yaparak geçimlerini cemaatten sağlarlardı. Bu söz vaktiyle onlar hakkında söylenmiş olsa gerek).
Rom: s. İst. 1. În sec. 16-17, numele unor triburi turcice nomade din İran şi Anatolia. 2. O sectă religioasă musulmană; derviş peregrin care ţinea de această sectă.
