f.
İstemek. Eşanl. tĭlemek.
1. İstek duymak, arzulamak.
“Karawından añlaşıla merhamet / Ĭstegenĭ.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
“Bĭr şiyler taa aytmak ĭstese de, ekĭsĭnĭn de cüreklerĭnden taşkan hıçkırıklardan aytalmadılar.” – (Mehmet Niyazi – Sawlıkman Kal).
2. Bir şeyin kendisine verilmesini dilemek, talepte bulunmak.
“Sen de oga barıp dünyanıñ parasın ĭstiycek tuwulsın ya.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
3. Gerek olmak, gerektirmek; ihtiyacı olmak.
“Kar cawsa, kürek ĭster, / Caş fidan dĭrek ĭster. / Komşısından yar süygen son, ey güzel, / Temĭrden cürek ĭster, ey güzel.” – (Boztorgay).
Rom: v. 1. A dori. 2. A cere. 3. A necesita.
