s.
1. Evvelki, önceki, önce olan.
2. z. Evvelkisi, öncekisi.
“Evvelkĭler, hep bĭrden ve hayretmen : Hayır ola ! Ne boldı ya, muallĭm efendĭ ?” – (Müstecib Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
Rom: adj. 1. De mai înainte; din trecut. 2. pron. Cel de mai înainte.
