zf.
(Ar. ewwel). Evvel. Var. evel, ewwel, ewel.
1. Önce.
“Bĭz de Kırım balaları, halkımız. / Bek az evvel ayrılganmız. Kırımdan.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
“Boy palto kĭymiy edĭm. / Terekke ĭlmiy edĭm. / Senĭ süymezden ewel / Sewdalık bĭlmiy edĭm.” – (Boztorgay).
2. s. İlk, önceki, geçmiş. Evvel zamanda – İlk zamanda, eskiden.
Rom: 1. adv. În primul rând, întâi, mai întâi. 2. adj. De mai înainte, din trecut.