zf.
(Ar. esasen). Esasen.
1. Başından, temelinden.
2. Doğrusu, zaten.
“Bĭr buçuk asırdan berĭ bo adetnĭñ unutulmadan yasala kelmesĭ, esasen bo ehemmiyetĭnden ötürĭdĭr.” – (Necip H. Fazıl – Kĭyew Konuşması).
3. Nasıl olsa, gene.
Rom: adv. 1 Din temelie, de la bun început. 2. În realitate, în fond, de fapt. 3. Oricum.
