is.
Damar. Var. tamır.
1. Anat. Vücutta kanın dolaştığı kanal.
2. Jeol. Maden veya mineral katmanı.
3. mec. Soy, yaradılış.
“Her kelimeñ curtım içün canganda / Damarıñda sönmez iman özü bar.” – (Köksüyer – Emel’ge – Emel M. 2 -1935)
4. mec. Huy, mizaç.
Rom: s. 1. Anat. Vână. 2. Geol. Filon; vână. 3. fig. Fire, natură. 4. fig. Caracter; temperament.