is.
(Ar. ceza). Ceza.
1. Uygun görülmeyen davranışlar için kişilerin aldıkları karşı sert tedbirler.
2. Huk. Uygun görülmeyen davranışlara karşı devlet kurumlarının öngördüğü tedbirler.
“Lâkin hırsızlıgıñ da oñı bola mı endĭ, ekem ? Köp ketmeden tutuldık. Cezamıznı şektĭk, razı boldık otırdık.” – (Necip H. Fazıl – Caş Fidanlar).
Ana yapsa kaza, bala yapsa ceza.” – Atas. Ana yaparsa kaza, çocuk yaparsa ceza.
Rom: s. 1. Pedeapsă, sancţiune. 2. Jur. Sancţiune judiciară.
