s. ve zf.
Var. akırın, akrın.
1. s. (Hareket için) Yavaş, ağır.
2. s. (Ses için) Hafif, alçak, yavaş.
3. zf. Usulca, yavaşça.
“Müsafĭrler saldırsın kınanı başta, / Dep bakıra gençlernĭñ başı kartaga. / Pencerege bara da akırtın kaga.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Toy , şiir).
“Kaynap turgan mayıña sal bĭr çetten akırtın , / Şır şır etĭp şırıldap pĭşebaşlar çibörek.” – (İsmail Otar – Çibörek).
Rom: adj. şi adv. 1. (Despre mişcări) Încet, greoi. 2. (Despre voce) Încet, slab, jos 3. Adv. Încet, uşor.
