zf.
(-’ -) Önce, ilkin, evvelâ ; başlangıçta.
“Halkımızga başta özün kĭm ekenĭn tanıtmak, öz soyın süydürmek ve özüne balaban ĭşler yasayabĭlecegĭn anlatmak kerek.” – (Müstecib Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
“Kencalĭ otnı başta Menlĭömer’ge, sonra da babasına aketĭr, sĭgáraların caktırır.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Kartman Caş Arasında).
Baştaları – İlk zamanlarda.
Pışaknı başta özĭñe sapla, sora başkasına ur. – Atas. Bıçağı önce kendine sapla, sonra başkasına vur.
Rom: adv. Mai întâi; în primul rând.
