ünl.
Hayda, haydi.
“Ekĭ tazı bĭr tawşannı kuwdılar. / Kuwup, tutup bogazından buwdılar. / Awcı keldĭ : Ayda, ayda ! Taşlañız. Bunu taşlap başkasına başlañız !” – (Çelebi Cihan – Tĭlkĭden Selâm).
“Ayda, cemaat kolhoza, / Hızmet soray barayık, / Eger hızmet cok bolsa, / Çaremĭznĭ arayık.” – (İsmi saklı tutulmuş – Açlık Hatırası /Emel M.).
Rom: interj. Hai ! haide !
