f.
Yemek.
1. Yiyecek maddelerini ağızda çiğneyerek yutmak; açlık gidermek, karın doyurmak; beslenmek.
“Et astım men oşakka, / Pĭşĭrsem aşaycakman. / Yar menĭ taşlap kettĭ, / Men nasıl yaşaycakman ?” – (Boztorgay).
“Kurtka da tuwulmız ke táziye etĭp talaw aşap cüriyĭk.”– (Müstecib H. Fazıl Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
2. Aşındırmak, kemirmek, oymak, delmek, bir maddeyi tahrip etmek.
3. Isırmak.
Ötmegĭn it, arkasın bit aşar. – Deyim. Ekmeğini köpekler, sırtını bitler ısırır.
4. mec. Kötü bir duruma uğramak, maruz kalmak.
“Tur, tırbañla, cuwır, büyügĭp catma. / Kelgen geşken kazaknıñ türtmüşĭn aşama.” – (Necip H. Fazıl – Tatar Cĭgĭtĭne).
5. Hakkı olmayan bir şeyi almak; yasak olan bir şeyi kabul etmek.
“Aşagan kurtulur, calagan tutulur.” – Atas. Yiyen kurtulur, yalayan tutulur.
6. Harcamak, tüketmek.
7. Yasal yoldan cezalandırılmak. Bĭr senen mapĭs aşamak.
8. mec. Mahvetmek, perişan etmek.
9. Birine alacagını vermemek.
10. Biri için başkasına para harcatmak.
11. Kullanılmak, harcanmak.
12. Sürekli rahatsız etmek.
Azĭr aşamak – Hazıra konmak; başkasının emeğiyle meydana getirilen bir şeyden yararlanmak.
Rom: v. 1.-12. A mânca. 2. A roade, a coroda. 3. A muşca, a pişca, a înţepa. 4. A suferi. 5. A sustrage, a fura. 6. A cheltui, a consuma. 7. fig. A lua, a primi, a încasa. 8. A distruge. 12. fig. A chinui, a roade.
