KELĬR

K
is. ve s.

1. is. Gelir, kazanç.

Bo baylar ekĭsĭnĭn de kayıpları da, kelĭrlerĭ de bĭr künde, bĭr sáátte boluwına bek şaşıp kalalar.” – (Nedret ve Enver Mahmut – Bozcĭgĭt).

2. s. Gelen, gelecek olan.

“Men Kefege şıgarman kelĭr ayga, / Ondan sonra geçermen togaylarga.” – (Ali Osman Toktamaz – Bĭlgenĭm).
“Kĭyewnĭ sıyırmaknı ömĭrde bĭr kelĭr fırsatlardan bĭletaan bolsañız, alıñız şo yĭgĭrmĭ biñ frank paranı da, salte erĭşmeñĭz.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
Rom: s. 1. Venit. 2. adj. Viitor, din viitor.
Yazar: admin