KELĬ

K
is.

Havan.

Bĭrkaş kün evvel apakayı, Alemtotay, Fatma abaydan kelĭ, tokmak alıp, kawırılgan arpadan kawe tüygen edĭ.” – (Nevzat Yusuf Sarıgöl – Kündelĭkşĭ / Karad. 126).

Türk Lehç.: Kırım. – keli;

Rom: s. Piuă (de pisat).
Yazar: admin