zf. ve s.
Kabaca.
1. zf. (- ‘ -). Kaba bir şekilde.
2. s. (- – ‘). Biraz kaba olan.
“Epiy sürgen eşşeknĭñ bo kabaca oyını.” – (İsmail Ziyaeddin – Toy).
Rom: adv. 1. adv. În mod grosolan. 2. adj. Cam grosolan.
KABACA (qabaca)
K
