IK (ıq) I is. ve ünl.1. ünl. Hıçkırık sesi.2. is. Hıçkırık. Eşanl. şekĭldek. Ik mık etmek – Hık mık etmek; gevelemek; açıkça cevap vermekten kaçınmak. Ik tutmak – Hıçkırık tutmak. Rom: 1. interj. Onomatopee care imită sughiţul. 2. s. Sughiţ.
