s.
Eşsiz.
1. Dengi, benzeri olmayan.
“Karanfilsĭn, bübersĭn. / Yar ne kadar dülbersĭn. / Dülberlĭkten az fayda, / Ama eşsĭz şebersĭn.” – (Boztorgay).
2. Eşi olmayan, eşi yanında olmayan, eşinden ayrı olan.
Rom: adj. 1. Fără seamăn. 2. Fără soţ sau soţie; fără pereche.
