s.
Ekşili.
1. İçinde ekşisi olan.
2. mec. (Söz ve tavır için). Hoş olmayan.
“Onlarman ekşĭlĭ turşılı konuşmañız.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Toy, piyes).
Rom: adj. 1. Acru; cu acritură. 2. fig. Neplăcut; răutăcios.
EKŞĬLĬ
E
