zf.
(Fars. der+Ar. hal). Derhal, hemen, çabucak.
“Ayırmaknı özünĭñ eñ meşru hakkı bĭlĭr. İstibdat karşısında derhal isyankâr alışır.” – (Necip H. Fazıl – Kĭyew Konuşması).
Rom: adv. İmediat, îndată.
DERHAL
D
