is.
1. Düzlük, açıklık yer, kır, ova. Var. şöl.
“Kırım’nıñ çöl betĭnde, /
Azaw’nıñ
bĭr çetĭnde, / Şırın atlı
bĭr köyde, /
Belkĭ cartı bır üyde / Babam tuwgan.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
“Men Karasuw’nıñ çöllerĭnde / Köp
gece bekledĭm. / Kelgen
geşken yolcılarga / Tüfegĭmnĭ tĭkledĭm.” – (Boztorgay).
