s.
Yersiz.
1. Barınacak yeri olmayan.
2. mec. Yerinde olmayan, anlamsız.
“Cersĭz urşuwlaganın ĭstemiy, kâde bĭr Zahide’ge terbiye berecek bolgan kartanasıman elemleşe edĭ.” – (Mehmet Niyazi – Sawlıkman Kal).
Cersĭz sölenmek – Yersiz söz etmek.
Rom: adj. 1. Lipsit de adăpost; fără cazare. 2. fig. Deplasat, nelalocul lui, nepotrivit, fără rost.
