is.
Boya.
1. Eşyanın üzerine sürülen renkli, koruyucu madde.
2. Renk.
3. Resim yapımında kullanılan renkli madde.
“Maga kerek köp şiyler, / Boya, kalem em defter. / Yazar, okur, sızarman, / Bonlar man çalışırman.” – (Muratça Seyitabdula – Tatar Tĭlĭ I):
4. Far, kadınların kullandıkları süs maddesi boya.
5. Boyama, boyamak işi.
6. mec. Aldatıcı görünüş.
Boyası atmak – Boyası solmak.
Rom: s. 1. Vopsea, materie protectoare. 2. Culoare. 3. Vopsea de pictură. 4. Fard. 5. Vopsire, colorare. 6. fig. Spoiaă, lustru, poleială.