zf. ve s.
Ödünç, veresiye; borç olarak (alınan veya verilen). Var. borçka.
“Yazga şıksam, üy salsam, kiramet capsam, alay. / Alır edĭm bĭr kızşık, borşka tapsam, alay.” – (Boztorgay).
Borşka almak – Veresiye almak.
Borşka algan etĭñ’ süyegĭ cırtar betĭñ’. – Atas. Borca aldığın etin kemiği yırtar yüzünü.
Borşka aşalgan etnĭñ süyegĭ bogaz cırtar. – Atas. Borca yenilen etin kemiği boğazı yırtar.
Rom: adv. şi adj. Pe datorie.
