zf. ve s.
(Fars. bihude). Beyhude.
1. Boşuna.
2. s. Anlamsız, yararsız.
Beyhude yerge – Boş yere. “Sakın kolay aldanma, / Başka sözlerge kanma. / Dostıñdan köp duşmanıñ, / Beyhude yerge canma.” -(Boztorgay).
Rom: 1. adv. În zadar. 2. Fără sens, fără rost.
