is.
(İtal.>Rom.Türk). Berber. Var. belber.
1. Saç sakal kesmek işiyle uğraşan kimse.
“Berber usturasın, purşusun, sabının, kayışın, su kutugun azırlep traş etmege başlay.” – (Altay Kerim – Kâniye).
“Bütĭn sırlar, awadisler berber tükânında eşĭtĭle, diyler ya, bo ciyetten berber Akif üstĭnlĭkte tabıla.” – (Yaşar Memedemin – Canlanmak).
2. Bu işin yapıldığı dükkân.
Rom: s.1. Bărbier, frizer. 2. Frizerie, bărbierie.
