s.
(Fars. bed). Bet; kötü, çirkin. Var. bet.
“Bo neday bed adet şo senĭñkĭ asıl ? … Şırak şobanıñ toyınday bĭr şiy.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
Gurbet, adı bed. – Deyim. Gurbet, adı bet.
Rom: adj. Urât; neplăcut.
BED
B
