b. zf.
Elbette, kuşkusuz. Var. ayse endĭ.
“Kalila: Toñsañ, cılınmanıñ kolayı bar da.; Emin: Ayse ne. Tıştan ot, içten imam suwı kullansañ, cılındıñ kettĭñ taa!” – (Müstecib Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
“Kurtvelĭ : Bonlarga bĭzler aytmasak, kĭmler aytacak ? Özlĭklerĭnden bĭlecek tuwullar ya. / Mensulu : Ayse ne !” – (Necip H. Fazıl – Kırım).
Rom: adv. Sigur că da, desigur, fireşte.
