f.
Attırmak.
1. Atmak işini yaptırmak.
“Zavallını bek eziyetlep, / Zorlap, kıynap ayttırdılar, / Zorman imza attırdılar.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Hayatımın Hikâyesi).
2. Fizyol. Orgazm durumuna gelmek, boşalmak.
(Birine) Duman attırmak – (Birini) Kötü duruma düşürmek.
Tañ attırmak – Sabahı bulmak, sabaha kadar uyumamak. “Ewwel caşlar şıñ aytıp tañ attırgan. / Özlerĭne eş dostnı şay arttırgan.” – (Boztorgay).
Rom: v. 1. Forma factitivă de la atmak. 2. Fiziol. A ejacula; a fecunda.
