is.
Aşılama.
1. Aşılamak işi.
2. is. ve s. Aşılanmış (ağaç, bitki).
“Bakşelerde aşlama, / Aşlamanı taşlama. / Menĭ yarsĭz bırakıp / Başka süygü başlama.” – (Boztorgay).
“Odalar salkın edĭ. Balaban ayna menĭ cutacaktay bolıp tura edĭ, aşlama güller awacaktay bolıp körĭne.” – (M. Gafuri’den / Heyet – Okıma Kitabı V).
Rom: s. 1. Acţiunea de aşlamak1. 2.s. şi adj. Altoi; altoit.
