s.
Asılsız, temelsiz, dayanaksız; yalan.
“Muallĭm efendĭ o aytılganlarnıñ asılsız şiyler bolganın anlatkandan berĭ hiç inanmayman.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Ödelek, piyes).
Rom: adj. Neîntemeiat, neadevărat.
ASILSIZ
A
